[ ل ] لاهوتى ( 1336 - 1266 ) ابو القاسم الهامى ، كه در شعر لاهوتى تخلص كرد و به همان نام نيز شهرت يافت ، فرزند احمد الهامى ، در سال 1305 هجرى قمرى در كرمانشاه ( باختران ) از مادر زاد . علوم مقدماتى را در زادگاه خود فراگرفت ، ازآن‌پس به عرفان و تصوف گراييد و چون داراى روحيه‌اى انقلابى بود در اين وادى ديرى نپاييد و از آن سلسله پا كشيد و در ژاندارمرى كشور وارد شد و پس از طى مراحل نظامى در سال 1300 شمسى با درجه ماژورى ( سرگردى ) مشغول خدمت گرديد . لاهوتى چندى به عنوان رئيس ژاندارمرى قم انجام‌وظيفه كرد و براثر درگيرى با يكى از زيردستانش كه منجر به قتل گرديد ، در كابينهء وثوق الدوله حكم اعدامش صادر شد . ناگزير به كرمانشاه گريخت و در ايل سنجابى پناهنده گشت ، آنگاه به كشور تركيه رفت و در آنجا در مدرسهء ايرانيان به شغل آموزگارى زبان فارسى به كار پرداخت . در اين زمان مشمول عفو و بخشودگى قرار گرفت . لاهوتى در سال 1301 به فكر كودتا افتاد و با كمك تنى چند از يارانش در تبريز دست به كودتا زد كه به شكست منجر شد ، ناگزير به اتفاق دستيارانش به روسيهء شوروى گريخت و تا پايان عمر در آن كشور بزيست و در فعاليتهاى فرهنگى و هنرى پيرامون زبان و ادبيات فارسى شركت جست و چندى به رياست افتخارى آكادمى علوم تاجيكستان رسيد و زمانى در سمت استاد دانشكدهء شرق‌شناسى مسكو خدمت كرد و سرانجام در فروردين سال 1336 در ديار غربت ( در مسكو ) بدرود حيات گفت و پيكرش را در كنار سران كرملين به خاك سپردند . لاهوتى شاعرى انقلابى و توانا و بلندآوازه بود ، شعرش شورانگيز و دلنشين بود ، در